Bodemonderzoek bepaalt wedstrijd

Zaterdag jl. kwam Savannah uit tijdens een UMX wedstrijd in St. Isidorushoeve, een competitie opgezet  door een aantal clubs in het oosten van Nederland, waaraan deelgenomen wordt door met name regiorijders uit het ONK, het NK en ook recreanten. Er stonden 16 quads aan de start.

De start van de eerste manche was voor Savannah slecht. De quad kwam in een solospoor en sprong meteen na het starthek al naar rechts, waardoor ze in de achterhoede aan moest sluiten, maar toch in de tweede bocht al weer een aantal plekken kon pakken. In de derde ronde, nadat ze al te lang achter een andere quad had gezeten, dacht ze deze op de springbult voorbij te kunnen springen. Aangezien de andere rijder links over de sprong ging, nam zij deze rechts, maar daarbij had ze er niet op gerekend dat hij naar rechts zou springen, wat ook geen logische handeling was, maar wat wel gebeurde. Hierdoor werd Savannah gelanceerd en de dook naar de grond, waarbij ze zich op beide handen nog op wist te vangen. De quad rolde achter tegen haar aan. Na even versuft zich geheroriënteerd te hebben, besloot ze maar weer op de quad te stappen en te proberen haar weg te vervolgen, al deden haar beide handen, met name de duimen, wel pijn. De wedstrijd duurde nog meer dan 10 minuten en de valpartij had ook de nodige adrenaline opgewekt. Ondanks het feit dat ze al een flinke achterstand had, vocht ze als een leeuw en wist de achterste regionen weer te bereiken en toch nog weer een heel aantal rijders te passeren. Hierdoor finishte ze nog als tiende.

Terug op het rennerskwartier bleek met name de rechterhand toch wel dik en pijnlijk en werd er bij de EHBO een coldpack gehaald, want Savannah was zeker in de veronderstelling te gaan starten in de tweede manche. Gelukkig zat er ruime tijd tussen de manches en ondanks de pijn vertrok ze weer voor de tweede manche.

De start ging, ondanks de pijn, beter dan de eerste manche, al werd ze wel ingesloten. Ze reed naar een achtste plek en met geen uitzicht meer op een zevende en ook geen hinder van de negende, besloot ze maar rustiger aan te doen. Het viel, door de pijn aan haar rechterhand, niet mee om het stuur nog vast te houden en net toen ze dacht, ik red het niet meer, kwam het bordje voor de laatste ronde. Dan is opgeven geen optie en zo behaalde ze in de tweede manche een achtste plaats.

De “day after” na een valpartij is meestal niet de prettigste. Blauwe plekken, spierpijn en een kapotte helmklep zijn de naweeën van de valpartij, maar gelukkig allemaal zaken die weer voorbij gaan.

De volgende wedstrijd is voor het ONK Quad Masters in Oss op 22 april.

Foto’s: Angela Huisman photography