Mondial du quad 12h de Pont de Vaux

Van 23 tot 26 augustus werd in het Franse Pont de Vaux de Mondial du Quad, een alternatief WK voor quads verreden. Een wedstrijd voor teams die verreden wordt gedurende 12 uur, verdeelt over vier manches.

Savannah nam hier aan deel met als teamgenoten Dylan van der Stelt en Ricardo Phoelich.

Vrijdagmiddag vond de tijdtraining plaats. Er stonden 84 teams aan de start, komende van Amerika tot Australië, van Italië tot Polen, Canada en de rest van Europa. Door een slecht werkende voorrem kwam het team van Savannah niet verder dan een 31ste  startplaats. De positie die bij elke start van een manche ingenomen zou moeten worden.

Vrijdagavond om 20.30 uur werd gestart voor de eerste twee uur in de eerste manche. Die verliep niet helemaal perfect voor team en Ricardo kwam als 35-ste door na één ronde. Maar hij wist zich goed te rehabiliteren en stoomde op naar een dertiende plek. Na 85 minuten rijden gaf hij aan te willen wisselen en stond Dylan klaar om het stuur over te nemen. De tank werd gevuld en Dylan reed de manche uit en finishte als achttiende.

Met nog een redelijk gevulde tank werd zaterdagmiddag ingezet voor de tweede manche over drie uur. De Le Mans start verliep goed, maar in de eerste bochten dook een andere Nederlander achter in de quad van Dylan. Als allerlaatste kon hij daarna zijn weg vervolgen. Dat deed hij niet zonder succes. Na 80 minuten rijden was hij aangekomen op de vijftiende plek en was het tijd om te wisselen en er moest getankt worden. Savannah nam plaats op de quad en kwam als 23ste  weer in de baan. Ze wist zich goed te handhaven in het snelle veld en reed nog een paar plekken naar voren tot ze over de tunnel, onderaan in de bocht  een buiteling maakte. Ze kwam hard met een klap op de harde Franse bodem terecht en was even gedesoriënteerd, maar zag toch haar quad op z’n kant liggen en het koste haar enige moeite om met haar geringe 60 kilo een quad van ongeveer 200 kilo weer overeind te krijgen. Een oponthoud van een kleine minuut, waarna ze haar weg weer kon vervolgen. Ze wist weer een aantal plaatsen goed te maken, maar moest toen binnen komen omdat het duimgas (waar de jongens mee rijden) afgebroken was en het draaigas (waar Savannah mee rijdt) bleef hangen. Dit werd door de Franse monteurs Julien en Gilles vakkundig en snel gerepareerd en tevens nog een achterlicht vervangen, welke ook gesneuveld was tijdens de valpartij en het laatste kwartier werd  gereden door Ricardo en een 34ste  plek was het resultaat van de tweede heat.

De derde manche startte twee-en een half uur later alweer en zou vijf uur duren, tot 1.00 uur in de nacht. Ricardo had een goede start en kwam als twintigste door na een ronde. Hij wist in anderhalf uur op te stomen naar de zesde plaats, waarna er getankt moest worden en tevens gewisseld. Bij binnenkomst bleek ook de linker voorband zacht te zijn en moest er nog een wiel gewisseld worden. Dylan vervolgde de wedstrijd en kwam als vijftiende weer in het veld. Hij wist in 80 minuten twee plaatsen op te klimmen en gaf daarna het stuur over aan Savannah. Zij kwam na een uur plots binnen vanaf de verkeerde kant van de pits, aangezien ze de kortste route naar de pits gekozen had nadat haar uitlaatdemper er los bij hing en ze die dreigde te verliezen.  In no-time werd een nieuwe demper gemonteerd en ging Savannah voor nog 30 minuten weer in de baan, waar ze als 22ste  in kwam. In die 30 minuten klom ze op naar een 17e plek. Het laatste half uur was weer voor Ricardo, die als achttiende de baan in kwam en ook op die positie finishte.

Zondagmiddag moest de laatste manche verreden worden. Een manche van twee uur om de twaalf uur vol te krijgen. Diverse teams hadden al met zoveel materiaalpech te maken dat deelname aan de laatste manche er niet meer in zat. Met name de nachtsessie had het nodige ge-eist van de quads. Er zat nog voor 80 minuten benzine in de tank. Door het uitvallen van teams, het verhelpen van materiaalpech gedurende de wedstrijd (want dat is alleen toegestaan tijdens de wedstrijd, tussendoor mag er niet gesleuteld worden) en hun eigen resultaten, had het team geen idee, hoe het er nu eigenlijk voor stond. De mannen besloten beiden 40 minuten te rijden en Savannah de laatste 40 minuten. Ook hier werd weer op een achttiende plaats gefinisht.

Het eindresultaat was een mooie veertiende plek in het veld van ruim 80 internationale teams. Een mooi resultaat!

Kimberly deed mee in het bijprogramma. Dit was een vier uur durende wedstrijd. Ze reed hier samen met de Schotse quadrijder Leon Beda, die in het verleden tot de snelste rijders behoorde. Dat doet hij nog steeds. Hij zette in de tijdtraining de snelste tijd neer en zo mocht de quad van Kimberly als nummer 1 op de startrij staan.

Pech alom toen bleek dat voor de eerste start op het moment van starten de accu het had begeven. Negentig quads vertrokken en Kimberly en haar quad bleven staan. Met hulp van de monteurs en daarna opgesleept door een quad, sloeg de motor weer aan en kon Kimberly toch nog in de achtervolging, al hadden de anderen al bijna drie ronden gereden.

Samen met haar teammaat maakten ze een geweldige inhaalrace en wisten ze als 38ste te finishen, maar ze kregen een tijdstraf van 6 minuten omdat ze gesleept waren en van 2 minuten omdat ze de baan overgestoken was. Hierdoor werden ze teruggezet naar de 45ste plek.
De tweede manche ging beter. De start was prima en gedurende 50 minuten wist Leon op kop te rijden. Toen was hij moe en gaf het stokje over aan Kimberly. Helaas voor Kimberly moest zij na 35 minuten duwend terug naar de pits. Een probleem in de elektriciteit. Een heel dun kabeltje was doorgeschuurd door de beweging van de quad het zware circuit. Kimberly was uitgeput van het duwen en Leon reed de laatste twintig minuten. Jammer genoeg was nu ook een 46ste plek het hoogst haalbare. Één troost was dat de snelste rondetijd wel door het team van Kimberly en Leon gezet was.