Tevredenheid na endurance in Bastogne

Na het traditionele defilé door het dorp was het tijd voor de trainingen. Savannah vormde een team met Nick van Hout in de zeven uur durende European en ze reed ook nog met Kimberly in de Nutscup, de drie-uurs wedstrijd. Die nam echter Kimberly grotendeels voor haar rekening. Een unieke deelname van Savannah, die was de eerste keer dat iemand in beide klasses mee deed en dan ook nog als vrouw tussen de mannen.

 

NUTSCUP

Tijdens de tijdtraining wist Savannah een achtste tijd neer te zetten. Een mooi uitgangspunt op de startrij voor de Le Mans start en daar mocht Kimberly de eerste manche dan ook gaan staan. Voor Kimberly de eerste keer dat ze zelf moest lopen voor deze start. De start liet ze altijd aan Savannah over, maar nu moest ze zelf aan de bak. Dat ze dat niet onverdienstelijk deed, bleek toen ze na de eerste ronden als zevende van de 33 teams doorkwam. Ruim een uur kon ze het volhouden in de brandende zon en toen moest ze het stuur overgeven aan Savannah die de laatste dertig minuten vol maakte en als elfde over de finish kwam.

Zondag, bij de tweede manche was het opnieuw Kimberly die zou starten en waar ze in de eerste manche al dacht het goed te doen, deed ze het deze keer nog beter. Na de eerste ronde lag ze op een vierde positie, een ongekend succes, wat haar dreef om alles op alles te zetten, waardoor ze na een viertal ronden al zoveel gegeven had, dat ze langzamer moest gaan rijden om geen fouten te maken. Opnieuw tikte de thermometer bijna de dertig graden aan en was het een zware dobber. Na een half uur gaf ze aan binnen te willen komen en nam Savannah, volgens afspraak, het voor twintig minuten over. Net genoeg voor Kimberly om even bij te tanken en tenslotte ook deze anderhalf uur vol te maken en als negende te finishen. Als enige, volledige vrouwenteam behaalden ze hiermee in de eindstand een negende plaats tussen de mannen, zowaar een knappe prestatie.

 

EUROPEAN

Savannah had een teammaat gevonden in Nick van Hout. Nick rijdt ook de EK’s en heeft hierdoor wat ervaring met harde banen, maar een endurancewedstrijd als deze was geheel nieuwe voor hem. Het duo ging met een achtste plaats goed van start in de tijdtraining. Dat gaf vertrouwen voor de eerste manche, die zaterdagavond om 21.00 uur van start ging. Nick mocht de start doen en deed voor het eerst in zijn leven een Le Mans start. Dat verliep goed en vervolgens reed Nick ruim een uur tot het bijna donker was. Met de laatste schemering boven Bastogne nam Savannah het stuur over en reed gedurende bijna twee uur, de quad onder een volle maan (die overigens weinig licht gaf in het donkere bos) in het donker naar een negende plaats, tot de finishvlag rond middernacht viel. 

   

‘s Ochtends om negen uur moest aangetreden worden voor de tweede manche verreden en dit keer was de beurt aan Savannah om van start te gaan, aangezien haar quad ‘s nachts in het gesloten park had gestaan en dus ook de start weer moest doen. Volgens afspraak zou ze na de eerste rond binnen komen om te tanken en na deze stop nam Nick het stuur weer over. Een uur later lag het VLS New Generation team op de zevende plek alvorens Savannah weer aan moest treden. Echter zij merkte in de eerste rond al dat haar quad niet lekker liep, ze kon dit nog net melden aan de pit, maar viel vervolgens achterin stil. Ze dacht niet lang na, wilde niet meer proberen, maar greep de transponder van de quad en zette rennend koers richting de pits. Onderweg werd haar een scooter aangeboden en razendsnel scheurde ze daarmee naar de pitlane, hielp nog snel de transponder op de quad van Nick te zetten en vervolgde haar weg. Uiteindelijk wist ze ondanks de problemen nog als elfde te finishen in deze manche.

Ook in de derde manche ws het Savannah die van start ging, voor de zekerheid met de quad van Nick, ondanks dat er geen mankementen aan haar quad gevonden werden en die ook weer liep, werden alle risico’s vermeden. Na een goede start kreeg ze in de eerste rond een grote steen op haar pols, opgeven deed ze echter niet, want ze reed nog twintig minuten door tot aan de afgesproken tankstop en rijderswissel. Door de opgelopen kwetsuur maakte Nick het laatste uur en veertig minuten vol en kwam op een mooie achtste plaats over de finish. In de eindstand betekende dit een achtste plaats totaal, direct achter de kampioen van de ONK en de tweede uit de ONK, die respectievelijk zevende en zesde werden. Een prestatie om trots op te zijn. (röntgenfoto’s wezen maandag uit dat de pols niet gebroken was, maar zwaar gekneusd)

 

Foto’s: DV racing pics